Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Alie's blogje!
Natuur foto's,gedichtjes,kleinkinderen,belevingen van elke dag
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Leuk dat je hier komt kijken,ik zou het leuk vinden wanneer je een berichtje achter laat in mijn gastenboek!



Mijn Profiel

benenalie
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Mijn bezigheden...
28 december 2018 18:33

Ik ben er nog!
23 mei 2017 23:40

Over de dijk langs de IJssel
10 augustus 2016 18:52

Goed voorbeeld doet goed volgen!
10 augustus 2016 10:30

Wandeling van 5 kilometer!
10 augustus 2016 10:18




Fotoboeken


Noord Brabants museum.. (41)
_
Missie geslaagd....Opa Ben's glimlach!! (8)
_

Lichtjes spel in het bos... (21)
_
Uitkijk punt Zijpenberg Posbank (26)
_

Het scheelt een jas... (34)
_
Raamzitters/stoep verkoop (27)
_






Weblog Vrienden


Bennekesblogje
Van: Benneke

Omansie
Van: omansie-ans

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Franstaal
Van: fran

Redsblog
Van: redone

Mamsies weblog
Van: mamsie

Sylvias weblog
Van: sylla

Leuke dingen
Van: tteun

Dimphena
Van: dimphena

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Hera
Van: hera

Blauwe vlinder
Van: Chrisje

Piekersels
Van: ChilaE

Mo en zo
Van: Marianne




Gastenboek berichten

Marjan
08 januari 2020 20:07
_
Oei jammer

Alie
07 januari 2020 16:13
_
Ik weet nergens van Marjan! Groetjes Alie

Marjan
07 januari 2020 15:58
_
Via een kennis kreeg ik uw artikel Complot 50 plusser. Zij had het van een vriend gekregen en was er van overtuigd dat hij dat geschreven had. Na enig speurwerk kwam ik achter jouw naam. Ik ga er wel van uit dat jij het geschreven hebt. Klopt dat? Als ik het wil plaatsen moet ik daar wel zeker van zijn. Ik hoor van u groet Marjan




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door elvira om 18:13
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door elvira om 18:12
_
Elvira Online

Door elvira om 18:11
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Berkenhof om 18:11
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Berkenhof om 18:07
_
Berkenhof Online

Door rootsmanbob om 18:05
_
Rootsmanbob Online

Door Labje om 18:04
_
Labje Online

Door Gribou---Greet om 18:01
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Apeldoorn-Dierens kanaal na emotionele shock.




Even weg op de fiets,na dit alles..

Wat me nu toch overkomen is ik heb een
emotionele shock gehad, volgens de huisarts.
Dat was echt eng,wat heb ik me akelig gevoeld het is nog niet helemaal weg hoor.
Ik werd ineens,terug gesmeten naar mijn innerlijke gevoel-verdriet,wist niet eens meer, waar ik was of deed.
Het begon op het moment,dat Diny van de thuiszorg(van Ben) even op de koffie kwam en ik haar in de deuropening zag staan!!!
Alles kwam zo bikkelhard op me af,het leek net of alle fundamenten weggeslagen werden en ik er niet meer bij was..

Ritje langs het Apeldoorn-Dierens kanaal gemaakt.

Karretje even gestald,appeltje op het zadel gelegd en over het water staan turen en mijn gedachten de vrije loop gegeven.

De eenden aan de kant van het kanaal,hadden last van het warme weer, ze kozen ervoor om lekker te gaan baddderen.

Die dikke muskuseend had er duidelijk lol in,die ging me een partij tekeer in dat water!
Mooi plekje daar bij het kanaal, in het plaatsje waar ik geboren ben,vroeger heb ik hier vaak genoeg in dit kanaal gezwommen en in de winter op geschaatst...

@lie

























Klik hier en bekijk het volledige fotoboek.



Artikel links



Geplaatst op 27 juli 2012 09:07 en 3662 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benenalie  
27 jul 2012 09:08
Klik op foto om te vergroten,kijk verder in fotoboek,lekker turen langs de waterkant

Gast  27 jul 2012 09:24
Ach meidje toch wat akelig
Probeer niet alles,alleen te verwerken,je hoeft niet flink te zijn.
We zijn allemaal maar mensen hoor.
De koffie is zo gezet,kom gerust deze kant op.
Het is juist goed om elke keer weer uit te huilen en opnieuw te beginnen,het heeft zijn tijd nodig.Jullie waren ook zo close samen,nu moet je alleen verder.

Jeannet


_





_
Benenalie  
27 jul 2012 09:31
Dank je wel Jeannet....

Ik kan het gevoel niet beschrijven het leek net of ik naast mijn lichaam van lood stond.Het is nog niet helemaal weg,maar stukken minder.

Rouwverwerking doet héél wat met een mens,daar
weet jij ook alles van.

Dimphena  
27 jul 2012 09:56
Lieve Alie, ik sluit me helemaal bij de reactie van Jeanette aan.
En inderdaad, iedereen rouwt op zijn eigen manier.

Ik heb in nog geen jaar tijd 2 zussen verloren en een andere zus van mij heeft non Hodgkin.

En terwijl ik zelf kanker heb overleefd, ben ik soms bang dat ik nu aan de beurt ben, dat is geen redlijke redenering, maar ik kan het niet stoppen.

Ik wens je heel veel sterkte lieve Alie !!!
Groetjes diny
_





_
Gast  27 jul 2012 09:58
Volgende keer kom je wel meteen mijn kant op of bel je me!
Dat moet je me beloven!!


Jeannet

Benenalie  
27 jul 2012 10:09
Diny......

Het is ook allemaal zo snel en heftig gegaan!
De huisarts maakte me er ook op attent dat ik alleen maar gerend en gerend heb.Ben verzorgen,bezoek ontvangen en alles na zijn overlijden regelen en op een rijtje zetten.
Ik heb in die tijd mijn verstand op nul gezet en blik op oneindig!
Deze confrontatie met Diny....scheurde echt letterlijk alles weer open.

Het is moeilijk en heftig allemaal,ik weet dat het tijd kost.
Dat willen we niet....maar we moeten wel!
Elke dag weer dat grote gemis en dat verdriet,doet zoveel met je lijf!

Dank je wel,jij ook sterkte!!
_





_
Benenalie  
27 jul 2012 10:11
Dat beloof ik je echt,maar het was al zo laat in de avond Jeannet.
Stil maar,ik weet het,ik weet het..volgende keer bel ik of kom ik meteen.

Dank je wel,fijn om jou te hebben!

Franslj.1  
27 jul 2012 10:12
Plotseling, vanuit het niets, kan het je overkomen, Alie... Noodzakelijk, om te beseffen, wat voorbij is, nooit meer terugkeert, behalve in je herinneringen..

Je ventileert het op een uitstekende wijze...

Groet.. franslj.
_





_
Gedichtje.1  
27 jul 2012 10:26
Heel goed te begrijpen , Alie. Zelf had ik een paar maand na het overlijden van mijn vriend, waar ik bij was, een emotionele terugval toen er ineens een ziekenauto met loeiende sirenes aankwam en hier voor de flat stopte. Pfffff......ik heb de hele dag lopen janken.
Maar dat van jou was nog veel heftiger en begrijpelijk na alles wat je hebt meegemaakt/doorstaan.

Lieve groetjes van Gedichtje

Benenalie  
27 jul 2012 10:29
Ik wist niet wat me overkwam Frans...

Ik had het gevoel niet goed snik te zijn,ben door het huis gaan dwalen,alles leek zo raar en vreemd!De huisarts vertelde me ook dat "dit"het moment was,om die diepste emoties naar boven te laten komen...

Wind door de haren,juist op de fiets!
_





_
Benenalie  
27 jul 2012 10:33
Gedichtje....het moment dat ik Diny zag was het net of er iets in me knapte.Ik wist niet wat me overkwam,heb meteen mijn dochter gebeld.
Wat een akelig gevoel hè!!
Heftig dat jij het ook hebt gehad,zo begrijpen we elkaar wel!
Het is bijna niet uit te leggen aan iemand die het niet kent!
Rouwen-verdriet-gemis,een diepe wond en wat heftig!

Dank je wel!

Gast  27 jul 2012 10:55
Lieverd......................het is 3 stappen vooruit en twee terug! Wanneer je er midden in ziet, zie je dat niet.Maar als je straks terug kijkt, zul je zien dat het klopt!
Dikke troostknuffel
Ingrid
_





_
Gribou---Greet  
27 jul 2012 11:00
Eng, akelig .... ja niet te omschrijven en uit te leggen he .
Deze ervaring is toch ergens goed voor hoe vervelend het ook is geweest .
Je hebt er goed aangedaan om een stukje te gaan fietsen , naar een heel mooi stukje zoals te zien is op je foto's .
Sterkte !
lieve groet Greet



Marianne  
27 jul 2012 11:12
Nog steeds maar inmiddels wel minder hevig- elke keer als ik een stel ambulances hoor gillen. Diny aan de deur zette je even terug.
_





_
Benenalie  
27 jul 2012 11:25
Dank je wel Ingrid...
Mijn verstand en gevoel laten me nog wel eens in de steek!
Die stappen terug,komen elke keer als een mokerslag aan!
Ik hoop dat ik na een tijdje die rust in mezelf weer zal kunnen vinden!
Dit was een héle nare ervaring.
Dat kanaal herken je vast nog wel denk ik!

Dikke knuf @lie :grin:


Benenalie  
27 jul 2012 11:29
Greet,dank je wel!

Echt eng...echt akelig,je zit er ineens middenin!
Ik heb meteen mijn jongste dochter gebeld,zij vermoedde al zo iets!
De huisarts heeft het me luid en duidelijk uitgelegd en luid en duidelijk advies gegeven.Heerlijk een arts met wie je praten kunt!
Op de fiets was het echt heerlijk,ik denk dat ik vanmiddag weer even ga fietsen of wandelen!
_





_
Benenalie  
27 jul 2012 11:33
Diny kwam altijd voor Ben Marianne...
Op het moment dat ze in de deur opening stond,zakte ik als een kaartenhuis in elkaar!Ik heb het haar niet gezegd(dom dom)
Tijd heelt de wonden,dat hoop ik toch zo.
Dit was zo'n vreselijke ervaring dat je niet eens weet waar je bent-hoe-wie wat!

Ik hoop voor jou ,dat er niet te vaak gillende ambulances in je buurt komen!

Gast  27 jul 2012 11:36
Tuurlijk ken ik dat kanaal.................heb er ook nog met Marian Plant gezwommen. Waren nog eens tijden! Denkend nog een heel leven voor je te hebben. Maar één vingerknip en het is voorbij!
_





_
DinnaFash  
27 jul 2012 11:57
Oh...heel herkenbaar Alie, ik las je verhaal, en ik kon me precies verplaatsen in jouw gevoelens...destijds heb ik dit ook zo intens beleefd na het overlijden van mijn Vader...heb kilometers gelopen in het bos, wist niet eens meer waar ik liep. Heb toen op advies van de HA contact op genomen met Maatschappelijk werk van Thuiszorg, en Psychologische hulp gehad...dit heeft mij toen heel goed gedaan, schroom niet om hulp te zoeken, dit soort verdriet kun je niet alleen aan. Hou vol en sterkte!

Pammie  
27 jul 2012 12:39
Lieve Alie

Wat eng allemaal,wens je veel sterkte,enne mooie foto's

Gr Pammie
_





_
Gast  27 jul 2012 13:11
Dat had je me dus niet verteld toen ik je belde!! Alleen dat je hoofdpijn had!
Je weet toch dat je altijd alles kwijt kunt bij mij.

Liefs Joke

Ofsen  
27 jul 2012 15:57
dat was behoorlijk schrikken Alie. het hoort bij het rouwproces. niet dat het iedereen overkomt. door de diepte van jullie relatie gebeurde dit toen iets van Ben plotseling voor je stond. heel veel sterkte en de natuur in blijven gaan en mensen ontmoeten. liefs van ons.
_





_
Hera  
27 jul 2012 16:36
Wat moeilijk toch hè Alie, elke keer word je geconfronteerd met dingen die geweest zijn. Zwaar om dit allemaal door te moeten maken.

Leidje.1  
27 jul 2012 18:55
Lieve Alie, je moet je zelf tijd gunnen, rouw verwerking gaat niet van schouders omhoog en verder gaan.
Rustig aan, en laat die waterlanders maar stromen, dit is nu eenmaal een reactie op verlies.
Knuffel.....
_





_
Benenalie  
27 jul 2012 19:42
Ingrid....volgens mij woonde Marian Plant toch tegenover het kanaal!!??

Benenalie  
27 jul 2012 19:44
Dank je wel Elvira...

Ik had het er nog met iemand over,waar de ,man ook pas van overleden is.Je hebt al te maken met zo'n groot verlies en wat doet rouwen verdomde pijn!!

_





_
Benenalie  
27 jul 2012 19:45
Pammie...

Dit was voor mij de eerste keer,ik vond het echt eng!!
Niet te weten waar je bent enz enz....dat is een rare gewaarwording!

Benenalie  
27 jul 2012 19:47
Hoi Joke....

Ik wilde niet meteen paniek maken,had ik het maar wel gedaan!
Dank je wel,ik zal er de volgende keer aan denken!
Beloofd!!
_





_
Benenalie  
27 jul 2012 19:48
Diny kwam altijd voor Ben René...
Het was net of de film stil stond,maar Ben was er niet meer bij!
Ik hoop dat het niet meer(op deze manier) terugkomt!
Huilen mag en dat doe ik ook elke dag!

Benenalie  
27 jul 2012 19:51
Hera...

Dit is zo heftig,dat is niet voor te stellen.
Elke dag weer raap ik de moed bij elkaar, om dingen te gaan doen!
Dat lukt de éne dag ook beter dan de andere.
Ik huil en lach en praat veel over Ben!
Dit hoop ik niet meer mee te maken,tijd heelt de wonden zegt mijn huisarts,en diepe wonden laten littekens achter!!
Maar je moet het wel de tijd geven!
_





_
Benenalie  
27 jul 2012 19:53
Leidje....

Die zakdoek heb ik dagelijks nodig,vooral 's avonds,ik schaam me daar ook niet voor.Het is wel mijn mannetje die ik mis!
Dat rouwen met zoveel pijn en ellende gepaard moet gaan..
De tijd,het heeft zijn tijd nodig..

Jeanneke1  
27 jul 2012 19:58
Alie toch wat akelig meid, maar jij hebt zo,n lange tijd gesjouwt en gezorgd dan uiteindelijk geef je jou liefste Ben toch af, het kan niet ineens allemaal goed gaan het heeft tijd nodig, maar dat het eng was geloof ik, sterkte en liefs ....Jeanne
_





_
Benenalie  
27 jul 2012 20:19
Jeanneke...

Het is zo'n groot gemis en elke dag ben je er mee bezig!
De laatste maanden waren zo heftig dat heeft er behoorlijk ingehakt!
Dat ik zo iets nog mee zou maken,had ik niet verwacht!
Ik neem echt de tijd voor alles...huil en lach,maar dit hoop ik niet meer mee te moeten maken!!

Gast  27 jul 2012 20:57
Inderdaad Alie ze woonde ervlak tegenover. En meneer Isarin iets verderbij de sluis.
Knuf
_





_
Ladybird50  
27 jul 2012 21:00
Hallo Alie,

Wat moet dat naar geweest zijn.
Maar pluspunt je bent weg geweest met de fiets ,goed hoor.
Mooie plaatjes gemaakt.
Liefs Els.

Benenalie  
27 jul 2012 21:09
Dat was een pracht mens die meneer Isarin!
Met zijn grijze koppie en dat baardje...!
Hij woonde boven het zalencentrum wat destijds "De Sluis"heette Ingrid!!
_





_
Benenalie  
27 jul 2012 21:11
Els ik weet echt niet wat me overkwam!
Ik wist niet meer waar ik was...en hoe-wie of wat!
De huisarts,die lieve man was daar zo duidelijk in!!

Ik heb de fiets gepakt om mijn hoofd leeg te maken!
Dat herken je vast wel!

Lia25  
27 jul 2012 21:22
Wat een angstig gevoel moet dat geweest zijn Alie..je moet ook niet te veel doen,want dan wordt je onherroepelijk terug gefloten,het kan ook wel eens een beetje te veel zijn

Groetjes Lia
_





_
Benenalie  
28 jul 2012 09:00
Dat was het ook Lia...
Ik denk dat het in mijn karakter ligt dat ik flink wil zijn tegenover andere mensen.Ik praat zo graag over Ben en wat er gebeurd is,maar ben dan bang om als zeur over te komen!
Juist....zei mijn huisarts laat die gedachten nu eens varen!
Uit je op jouw manier en wat de mensen er van denken"echte vrienden blijven toch wel vrienden"..

Dank je

Evdh.1  
28 jul 2012 12:00
Lieve Alie, ik wist niet dat dat kon maar het is wel heel logisch en begrijpelijk en je hebt het prima opgepakt om er even uit te zijn en vroegere herinneringen op te halen. Valt niet mee meis, mooie foto's heb je gemaakt,
liefs
_





_
Benenalie  
28 jul 2012 12:11
Het valt allemaal zo zwaar Evelien...
Het gemis doet zo'n pijn....rouwen is iets afschuwelijks!
Ik probeer wel elke dag even te gaan wandelen of fietsen om buiten te zijn.Ik wist niet wat me op die avond overkwam,gaat al wel wat beter,ben er nog niet helemaal bij.

Kost tijd

Gast  28 jul 2012 13:12
Idd Alie een prachtmens die Isarin..................en zijn pijp rook zo lekker naar toffee! Hem heeft het ook niet meegezeten hoor............aantal jaren terug kleinzoon verloren aan zelfmoord. Zal je gebeuren!
_





_
Benenalie  
28 jul 2012 13:34
Tjeetje Ingrid dat is heftig!
Ik neem aan dat Men.Isarin niet meer leeft,weet jij meer over hem!
Ik weet wel dat Men.Bos van Duits nog leeft en de Hr.van de Spek,die zie ik nog wel eens fietsen!!

Gast  28 jul 2012 19:31
Jeetje,
gevoelens opkroppen, zo leerde ik zelf, heeft geen zin.
Want dan blijf je in een doolhof verstrikt, dat is geen pretje, kan ik je verzekeren.
Je gevoel de vrije loop laten, is vaak het beste medicijn.

Groet,
De Eenzame Fietser
_





_
Kiekie  
28 jul 2012 22:49
Alie, rouwen is heel erg pijnlijk en heel confronterend met je eigen gevoelens.. laat maar stromen dat verdriet,, het moet eruit !! fijn dat je zo'n goede huisarts heeft !! vind je toch wel heel stoer !! iedere dag even naar buiten gaan toont hoe sterk je bent.. Ben zal je hierbij steunen Alie !!! groetjes Kiekie

Gabbertje  
29 jul 2012 11:00
Goh meis,wat naar dat dit je zo overviel,maar wel heel begrijpelijk na alles wat je hebt doorstaan!!!ik hoop dat je je niet groot houdt hoor,want daar schiet niemand iets mee op,klein stapje voorwaarts en dan weer even stil staan hoor als je begrijpt wat ik bedoel.....
_





_
Benenalie  
29 jul 2012 11:54
Michel...

Als eenzame fietser laat ik mijn tranen en gevoelens de vrije loop!
Wat is het gemis groot en wat doet rouwen verdomde pijn!!

Benenalie  
29 jul 2012 11:56
Kiekie....

Ik probeer elke dag even weg te gaan,wandelen of fietsen.
Vanmiddag even naar mijn dochter en de kindjes.
Je gaat alleen en komt alleen thuis...daarin zal ik een weg moeten vinden!
Door erover te praten,doet me goed..
Wat doet rouwen pijn en wat het al niet met je lijf doet!!


Dank je

_





_
Benenalie  
29 jul 2012 12:00
Gabbertje....dat struikelen is letterlijk en figuurlijk,krijg mijn voeten bijna niet van de grond!
De laatste maanden waren zo heftig,dat hakt er zo vreselijk in,het blijft maar hangen.De éne dag gaat het beter dan de andere..
Dat stilstaan willen we niet,dat veroorzaakt die pijn..je zou het graag weg willen stoppen.Ik doe mijn best,zoals ik Ben heb beloofd,kan die belofte niet altijd waar maken..

Gabbertje  
29 jul 2012 12:05
Gun jezelf alle tijd die je ervoor nodig hebt Meis en laat je vooral in de toekomst niet opjutten door mensen die misschien vinden dat je het nu maar eens verwerkt moet hebben,zij weten niet hoe diep je pijn en verdriet zit,en jij wel,zoals ik lees doe je geweldig je best,en natuurlijk dat lukt de ene dag beter dan de andere.een dikke knuffel van mij hoor!
_





_
Benenalie  
29 jul 2012 12:11
Dank je wel voor je bemoedigende woorden Gabbertje..
Het maakt mij ook niets uit wat de mensen zeggen of denken,wanneer ik huilen wil(dat komt vanzelf) dan doe ik dat!
We zijn meer dan dertig jaar samen geweest,dat veeg je niet zomaar weg!
Ik ben blij met mijn huisarts,kan zo goed met hem praten!
Mijn kinderen zijn ook toppertjes...